Drukte in mijn hoofd

Het is weer druk in mijn hoofd. Ik slaap slecht afgelopen week en ben veel aan het nadenken. Over de meest uiteenlopende dingen waarvan ik een aantal zal benoemen om hopelijk wat meer rust in mijn hoofd te krijgen.

De feestdagen die gaan komen spelen zeker een rol. Ik heb daar mijn eigen idee over. Het zit namelijk niet in mijn aard om er beladen dagen van te maken. Toch ontkom je niet aan een bepaalde beladenheid en ik zit nog in een fase dat ik dat moet accepteren. Siebe’s verjaardag is 24 december, hij zou 30 moeten worden… Siebe vond een verjaardag vieren waardeloos. De hele dag visite ontvangen, met koffie, taart, bier en chips rondlopen en uiteindelijk amper de tijd hebben om met de visite te kletsen. Dus dit jaar ben ik dat in ieder geval niet van plan (er valt ook niets meer te ‘vieren’ eigenlijk). Toch wil ik er wel bij stil staan, maar op wat voor manier? Alleen thuis zitten is geen optie. Iets leuks doen? Een paar mensen uitnodigen? Ik ben er nog niet uit en heb besloten dat ik het op het laatste moment laat aankomen en mijn gevoel daarin ga volgen.

Rond zijn verjaardag zijn natuurlijk de drukke kerstdagen. Alle ‘sinterkerstennieuw’ borrels en etentjes van werk en vrienden. Hartstikke leuk en gezellig, ik vermaak me echt prima maar ik voel me alleen in een massa mensen. Niet meer de blikkenwisseling tussen Siebe en mij of het geinen achteraf. Gister ben ik bij een symposium geweest over kindermishandeling, collega’s van Siebe en collega’s van mij lopen daar door elkaar. Het was een hele interessante avond, ik heb me goed vermaakt en ik kan mijn aandacht er bijhouden. Maar ik mis iemand. Want als alles anders was gelopen hadden Siebe en ik daar absoluut met z’n tweeën gestaan. Dan waren we samen thuisgekomen en hadden we gezellig nagepraat onder het genot van een borrel. Nu kom ik alleen thuis, is het stil nadat ik de oppas heb afgelost en kan ik niet slapen. Het gevolg is dat ik pas rond 1:00 in bed lig en dat Tijn om 6:30 heel vrolijk roept: ‘GOEIEMORGEN MAMA, IK HEB GEPOEPT! …

Aankomende zondag is de laatste Formule 1 race van dit seizoen. Ik vind het een gek idee dat het seizoen afgesloten wordt en dat Siebe geen deel meer uitmaakt van een volgend seizoen. Ik heb in de poule zijn team overgenomen en op dit moment staan ‘we’ eerste dus ik hoop deze titel te blijven verdedigen voor Siebe.

Zo ook oud en nieuw als afsluiter van dit jaar. Vorig jaar hebben we gewoon gewerkt. Allebei avonddienst tot 23:00, we hebben samen de jaarwisseling afgewacht en zijn naar bed gegaan want om 7:00 moesten we weer werken. Dit paste prima bij ons en we hadden beiden niet anders gewild. Wat ga ik dit jaar doen? Ik heb helemaal geen zin in sentimenteel gedoe, zal ik gewoon gaan werken? Maar het is wel een moment om bij stil te staan. Ik sluit een jaar af waarin ik nog mèt Siebe was en er start een nieuw jaar wat in zijn geheel zonder Siebe zal zijn. Bizar hoe de tijd vliegt. Ik weet nog niet waar ik goed aan doe dus ook dit ga ik lekker op het laatste moment bepalen…

Kortom, het doet me meer dan ik gedacht had. Misschien kom ik uit de overleef stand? Ik slaap slecht (vooral te kort) en droom veel, de meest onsamenhangende dingen. Gelukkig komt Siebe er altijd in voor.

Ondanks dat dit door mijn hoofd speelt hou ik de dagen vol en zak ik niet in. Daar ben ik wel trots op. Werken gaat nog hetzelfde, ik vind het heerlijk om te doen maar neem de tijd om rustig op te bouwen. Tijn staat echt op nummer 1. We hebben zoveel lol samen. Vandaag zijn we naar sinterklaas geweest en ik geniet van de manier waarop ons mannetje zich door de ruimte begeeft. Alles behalve verlegen, hij klimt vrolijk op het podium tussen alle zwarte pieten en geeft sinterklaas de high five. Ondanks alle narigheid van het afgelopen jaar zie ik een vrolijk, gezellig jongetje wat alles van de wereld wil ontdekken en dat vind ik heel bijzonder.

4 gedachten over “Drukte in mijn hoofd”

  1. Heel herkenbaar,Els.
    Deze tijd van het jaar is altijd moeilijk,voor jou is alles de eerste keer.Blijf ook hierin je gevoel volgen,niets moet.Het is net of je een trap op gaat,tree voor tree soms blijf je even stil staan op de tree.Je kijkt naar beneden en maakt een nieuwe stap…..maar je komt boven!
    Fijn dat je het kan uiten.
    Ik blijf je volgen.

    Like

  2. Lieve schat! Je schrijft zo mooi en zo helder – ook dat is een gave! Natuurlijk zijn de feestdagen erg beladen – Geloof mij, ik vond het heel erg moeilijk, toen ik helemaal “alleen” in Holland kwam en niet zo maar even, in mijn eigen taal kon feesten en zingen op “onze” manier. En nog krijg ik wel een brok in mijn keel ,als ik aan thuis denk! Het was een afscheid voor goed, van het leven wat ik geleefd had . Het verschil ligt hem in de vrije keuze die ik must maken – – en dat ik 4 kindertjes mocht krijgen – zelfs twee in het zelfde jaar 1965 – – wat een feest! Wat jij moet doormaken is van een hele andere orde – Siebe is er gewoon niet meer! Jij zult hem altijd en altijd blijven missen! – Maar je hebt een klein mannetje, zo volmaakt – zo vrolijk – zo lief – zo helder in zijn kleine koppie, dat hij met iedereen kan kletsen en praten – – en van wie heeft hij dat? Van Siebe! – Zo is Siebe toch ook voor altijd bij je en hebben jullie samen, dit wonder – mooie kind gekregen! Wat ik schrijf lieve Els, is niet voldoende, dat weet ik maar als ik het moeilijk heb denk ik altijd: : “Count your Blessings” en dat helpt over ieder hobbel heen! Je bent een uitzonderlijk lieve en flinke meid en je komt er wel, stapje voor stapje!!!

    Like

  3. Els

    Heel herkenbaar hoe dichter bepaalde dagen dichterbij komen hoe onrustiger je word gevolg is dat de dag zelf eigenlijk wel mee valt als je hem laat gebeuren zoals hij gaat. Ik zorgde er wel voor dat ik op een verjaardag en sterfdag vrij was zodat ik mij zelf kon zijn en doen wat ik wildeverder werkte ik met kerst omdat ik dat altijd al deed dan waren Fie dagen tenminste om in een “ normaal” ritme
    En ja als je zoals jij zegt uit de overlevingskans stand komt komen de dingen harder binnen en ja dat gaat in je hoofd zitten tot het ergens een plekje krijgt en dat vergt tijd

    Knuffel voor jullie

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s