Oude en nieuwe herinneringen

Een omgeving zonder herinneringen waar we nieuwe herinneringen gemaakt hebben. Een week op vakantie samen met Tijn. Het was spannend om te boeken. Doe ik er wel goed aan? Is het niet te vroeg? Ga ik het wel redden ‘alleen’?
Het was heerlijk om weg te zijn van alle verplichtingen. Dat brengt de rust in mijn hoofd terug. Wat is het kut en pijnlijk dat Siebe dit moet missen en geen deel meer uitmaakt van de nieuwe gebeurtenissen. Naast dit enorme gemis is er zeker ruimte om plezier te hebben en te genieten. Het lukt me om dit los van elkaar te zien en daar voel ik me zeker niet schuldig over. Dat is namelijk iets wat ik veel lees, dat mensen zich schuldig voelen als ze leuke dingen gaan doen nadat een geliefde is overleden.

Ben ik uitgerust? Niet echt want ook op vakantie ben ik een alleenstaande moeder en dat is vermoeiend maar ik heb wel meer rust in m’n hoofd. Het is een cliché, als Tijn geniet dan geniet ik ook. Dus gaan we samen van de glijbaan, samen op het springkussen en zaten we samen naar Bollo te kijken. Alsof ik zelf weer kind ben. We hebben ook veel gefietst en in het bos gelopen. De eerste dagen had ik nog een bepaalde haast in mijn hoofd en de laatste dagen kreeg ik steeds meer rust. Deze weekjes weg ga ik er in houden want het levert me veel op.

Ik lees regelmatig over rouw. Ervaringsverhalen of over de psychologie door deskundigen. Wat je telkens terug ziet komen is het feit dat de bekenden heel belangrijk zijn in het proces en daar wil ik wel een stukje over delen.
Ik las het volgende:
“Vooral de steun die je krijgt van je omgeving maakt verschil”.
Zeker, de steun die ik krijg is namelijk mega groot. Uit alle hoeken en zoveel dat ik het niet eens allemaal beantwoord. Ik faal nog wel eens in het bedanken van mensen die lieve kaartjes en berichten sturen. Ik lees en waardeer echt alles.
Uiteraard zijn er ook mensen die er niet over durven te beginnen. Ik zie starende blikken vol medelijden en zelfs sporadisch een opengevallen mond als ik ergens binnenstap. Ik stoor me daar echter niet aan, ergens snap zo’n reactie wel… Maar als je twijfelt, stap dan gewoon op me af.

Van de mensen uit mijn omgeving wordt indirect gevraagd om veel te luisteren (telt lezen ook?). Praten is namelijk een van de belangrijkste elementen in het verwerkingsproces.
Bedankt, voor alle momenten dat ik met jullie kan praten. Dat waardeer ik enorm en gelukkig merk ik dat mensen het niet erg vinden om naar me te luisteren en het juist fijn vinden. Ik heb niet het gevoel dat ik het onderwerp moet aansnijden, het wordt vaak door anderen benoemd. Dat vind ik heel prettig. Ik zal altijd het gesprek aangaan en vragen zo goed mogelijk beantwoorden, ook als het mij eigenlijk niet uitkomt. Een valkuil maar de benaderbaarheid en openheid brengt me veel .

Bedankt dat Siebe’s naam genoemd blijft worden. Voor mij is het gemis enorm. Het doet me heel goed om te horen dat anderen Siebe ook missen. Het is zo bijzonder om te horen dat een vriend van ons zegt: ‘Ik mis Siebe. De gesprekken en de appjes over de Formule 1 race of over andere nutteloze zaken maar ook de oprechte interesse die hij had. Interesse in mijn leven of in het werk.’
Het maakt me trots dat Siebe gemist wordt. Het maakt dat ik me verbonden en een beetje minder alleen voel.

Inmiddels zijn Tijn en ik weer thuis. Een week weg is ook goed om te beseffen dat we echt heerlijk wonen, mijn bank zit het lekkerste en mijn bed slaapt beter dan elk ander bed. Het is fijn om terug te zijn tussen alle herinneringen mèt Siebe.

4 gedachten over “Oude en nieuwe herinneringen”

  1. Ik neem aan dat jouw blogs worden gebundeld als vervolg op slanker door kanker? Wat breng je alles ongelooflijk mooi onder woorden en de herkenbaarheid (van rouw) is zo groot dat ik alleen maar zit te knikken en mij voorneem om (als er ooit nog eens vragen komen over hoe iets voelt) ze naar jouw blog verwijs!

    Like

  2. Lieve Els
    Dit weekend is in Huize Agnes Siebe zijn grootste fan overleden altijd had hij het over Siebe ik heb zo veel geleerd van die jongen een pracht kerel zij hij altijd jammer ze hadden beter mij kunnen halen daarboven ik moest gelijk wéér aan Siebe denken zondag die zal niet snel vergeten worden
    Lieverds sterkte.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s