Visite

Het is 09:50 en om 10:00 verwacht ik bezoek. Tijn is op het kinderdagverblijf en het is stil in huis. Dit is een moment waar Siebe en ik een hekel aan hadden. We hebben altijd veel visite over de vloer gehad, omdat Siebe ziek was of omdat Tijn geboren werd, of zomaar voor de gezelligheid.
En we zaten altijd te wachten. Het bezoek komt bij ons standaard een kwartier ‘te laat’ en wij zitten standaard een kwartier te vroeg klaar. Want stel je voor dat iemand iets eerder is dan de afgesproken tijd…

We zaten dus meestal een half uur te wachten. Het huis was opgeruimd, alle taken waren gedaan. Klaar voor bezoek en vervolgens een half uur op de klok kijken en denken dat iemand de afspraak misschien vergeten is.
Tegenwoordig zit ik alleen. Terwijl ik er klaar voor ben valt het me op dat het stil is in huis. ‘Ik kan de radio wel aanzetten’ zeg ik hardop tegen mezelf. Ik zet de radio aan midden in een lied wat ik niet ken. Terwijl de radio op 538 staat ga ik de afwasmachine nog even uitruimen. Bij de eerste toon van het volgende nummer verstijf ik. Het nummer wat gedraaid wordt is Pearl Jam – Just Breathe. Op dat lied werd Siebe naar binnen gedragen tijdens de uitvaart. Mijn hersenen beginnen rationeel na te denken. Het is een bekend nummer, een geliefde zanger, het is vast een nummer wat vaak gedraaid wordt op de radio. Ik zeg tegen mezelf: ‘Els, er zit gewoon een DJ die een willekeurig nummer aanklikt of een playlist gemaakt heeft die afgespeeld wordt. Ondanks alle rationele gedachten neemt mijn (kleine) zweverige kant ook een kijkje.

Afgelopen twee maanden heb ik expres de radio niet aan gehad omdat ik huiverig was voor dit soort momenten. Iedereen denkt er anders over en ik ben er nog niet helemaal uit waar ik in geloof. Is het toevallig dat ik nu (zonder erbij na te denken) de radio aanzet en dat er meteen zo’n liedje door de boxen klinkt? Of is er toch ‘iets’? Wil Siebe me iets zeggen? Moet ik hier een boodschap uithalen? Of is het gewoon een teken, zonder dieper liggende boodschap? Na een paar minuten peinzen bedenk ik dat ik geen antwoord ga krijgen op die vragen. Ik besluit het niet als boodschap te zien maar als momentje dat ik Siebe even dichtbij me voel terwijl ik in m’n eentje wacht op de visite.

Ik pak mijn laptop om het moment meteen op te schrijven.
Gelukkig is het bezoek vandaag ook een kwartier ‘te laat’.

Vorige week had ik een hele goede week. Redelijk rustig in mijn agenda en ook in mijn hoofd. Ik heb twee dagen ruim twee uur boventallig gewerkt en ook dat ging goed. Na twee uur word ik moe. Er kan veel tegelijk gebeuren op de meldkamer en ik merk dat multitasken me nog niet heel makkelijk af gaat. Er zit een dofheid in mijn hoofd wat er nog niet uit wil en daardoor gaat er veel langs me heen.
Gelukkig krijg ik nog steeds alle ruimte en daar maak ik dankbaar gebruik van. Zo ook afgelopen maandag. Ik bracht Tijn naar het kinderdagverblijf en toen ik thuis kwam was ik ontzettend moe, terwijl het 08:30 was. In plaats van werken ben ik m’n bed weer in gekropen en heb ruim drie uur liggen slapen. De rest van de dag kwam er ook vrij weinig uit mijn handen. Op zo’n dag ben ik blij dat ik nog niet vast zit aan afspraken op mijn werk, het maakt de drempel lager om toe te geven aan de vermoeidheid.

Dinsdag heb ik gesproken met een journalist van het NHD. In 2016 heeft Siebe in het NHD gestaan met een artikel over zijn ziekte en het eerste boekje wat hij in eigen beheer uitgegeven had. We hebben afgelopen maanden contact gehad met dezelfde journalist en hij gaat een mooi artikel schrijven over het vervolg vanaf 2016. Het is goede publiciteit voor Slanker door kanker. Maar ik vind het ook fijn om het verhaal ‘compleet’ te maken. Morgen wordt een mooie foto gemaakt voor bij het artikel. Heel spannend, normaal gesproken stond Siebe op zulke foto’s en dan keek ik daar trots naar. Nu is het moment dat ik op zo’n foto sta, waarschijnlijk samen met Tijn en aan dat idee moet ik wennen.

Met Tijn gaat het goed. Een echte peuter en hij ontdekt zijn eigen wil. Bij alles zegt hij: ‘zelf doen’. En als ik iets aan hem vraag (of het lijkt op een vraag) dan zegt hij nonchalant: ‘nee, dat hoeft niet’ of ‘ nee, dat is niet nodig’. Alleen als het over eten gaat zegt hij altijd ja… Inmiddels weegt hij 16,5kg dus het wordt voor mij steeds moeilijker om hem in bedwang te houden, hij rent alle kanten op zonder te kijken. Ik zie mezelf wel eens lopen in een weerspiegeling, een kleine moeder met een gefrustreerde grote peuter in de houdgreep. Kwa lengte en gewicht zit hij met gemak op de bovenste lijn van de groeicurve. En dat heeft hij niet van mij!

10 gedachten over “Visite”

  1. Els, ik weet precies wat je bedoeld! Ik geloof ook niet echt maar soms gebeuren er weleens (vergelijkbare) dingen die moeilijk te verklaren zijn. Heb nu al paar x gehad dat ik weg reed bij m’n werk, spotify op shuffle zet waar duizenden nummers staan en op t moment dat ik de Adelbertus akker passeer Chiquitita van ABBA (favorite nummer van m’n moeder) begint…… onverklaarbaar maar voor mij mooie en emotionele momenten…:

    Like

  2. Mooie woorden Els, ik geloof zeker dat hij dichtbij was, herkenbare momenten.
    Je doet het super, fijn om zo een inkijkje te krijgen in je verwerking, soms angstvallig herkenbaar.

    Like

  3. Mooie blog weer els. Ja die momenten zijn bijzonder en ook ik weet zeker dat siebe heel dicht bij jullie was. Geniet van die momenten… Groetjes Sandra

    Like

  4. Ja Els sommige liedjes zijn vooraltijd aan Siebe verbonden dat geeft een warm gevoel maar ook een traan maar dat geeft niet al komt het de 1ste maal wel als een mokerslag binnen en koppel je het direct aan de laatste keer dat je het hoorde
    Maar ook dat kan een warm gevoel gaan geven ook al is dat nu nog niet zo het liedje heeft ook vast nog andere Herinneringen anders hadden jullie het niet gekozen voor dat belangrijke moment probeer daar ook aan te denken

    Dikke knuffel Sylvia

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s