Alles tegelijk

De afgelopen week was druk en zat vol met verwerk momenten. Het begon natuurlijk met het halen van de as, waar ik vorige week zaterdag over geschreven heb. Ik zie dat soort momenten van te voren als ‘dat doe ik even’ en ‘het hoort erbij’ en ‘weer iets wat ik van mijn lijstje kan afstrepen’. Echter blijken dit soort momenten achteraf meer impact te hebben.

Maandag ben ik op Siebe zijn werk geweest om zijn kluis leeg te halen en de kleding mee te nemen. Het is zoveel kleding dat ik drie kwart op zijn werk heb gelaten, dit wordt daar gebruikt als reserve kleding. Ik heb een compleet uniform meegenomen, mooi om te bewaren voor Tijn later. Het zit nu in een doorzichtige plastic bak met zijn riem en zijn verslonden LPA 8.1 boekje (protocollen) boven op. Het was fijn om even op zijn werk te zijn en een paar collega’s te spreken. Toen ik thuis kwam merkte ik pas hoeveel energie het kost om dit soort dingen op te ruimen en af te sluiten. Ik ben zo blij dat Siebe het niet zelf hoeft te doen. Onverwacht loop je toch tegen confronterende dingen aan. Siebe had zijn kleding uitgetrokken en opgehangen. Het hing nog precies zoals hij het uitgetrokken had. Met zijn ondershirt in zijn ambulancepolo. Zijn laatste dienst is op 12-2 geweest en daarna heeft hij er niet meer naar gekeken. Ik heb het zo gelaten en de kleding die hij zijn laatste dienst aangehad heeft ligt boven op in de bak. Confronterend maar ook mooi om te hebben.

Dinsdag kwam Karin langs samen met de fotografe Yvette Vlaar www.farewellmoments.com. Het fotoalbum van de uitvaart is af. Het is prachtig geworden. Voor mezelf een groot album en voor Tijn een kleinere versie. Ik heb onder deze blog een paar mooie momenten toegevoegd, ze zijn bijzonder waardevol geworden.

Dinsdagmiddag ben ik bij de bedrijfsarts geweest. Want ja, ik moet ook mijn werk weer gaan oppakken. Ik ben natuurlijk al een paar keer koffie gaan drinken en ik heb mijn mail bekeken etc. Het blijkt me veel energie te kosten en mijn concentratievermogen is dramatisch slecht. Gelukkig staat er totaal geen druk achter en krijg ik van mijn werkgever en de bedrijfsarts de tijd die ik nodig heb. De bedrijfsarts zei: ‘dan kan je in oktober misschien weer een paar uurtjes gaan werken’. Mijn reactie was: ‘WAT?! Dan pas?’. Eerlijk gezegd hoop ik dat ik eerder weer aan het werk ben maar mijn valkuil is dat ik de lat voor mezelf te hoog leg en te snel over mijn grenzen heen ga. Ik weet het. Nu nog zelf leren toepassen, zonder Siebe.

Woensdagochtend heb ik een gesprek gehad met mijn coach. Onder andere bovenstaande dingen met hem besproken en hij geeft me mooie inzichten. Het is lekker om alles te kunnen vertellen en een ‘balans’ op te maken. Als ik naar het totaal plaatje kijk dan denk ik dat ik het goed doe. Ik laat het verdriet toe en daardoor ga ik vrij snel door het verwerkingsproces heen. Echter heb ik de impact van deze week onderschat. Alle momenten hebben verwerkingstijd nodig en deze week volgt het zich te snel op waardoor alles door elkaar loopt in mijn hoofd.

Voor degenen die het gemist hebben. Er is op Ambulanceblog een hoofdstuk uit Siebe zijn boek geplaatst. Het wordt ontzettend veel gelezen en gedeeld en dat zien we goed terug in de boekverkoop.

Donderdag is de arts geweest die de euthanasie heeft uitgevoerd. Heel fijn om dat stukje ook te kunnen ‘afronden’ maar het maakt veel los. Het feit dat Siebe in mijn armen overleden is, is de heftigste manier maar ook zeker de mooiste manier voor ons geweest en daar kijk ik uiteindelijk met een goed gevoel op terug.

Komende week heb ik rust en nog geen afspraken staan. Tijd voor mezelf en voor Tijn. Wat een heerlijk vooruitzicht!

YVF -Siebe 033YVF -Siebe 078YVF -Siebe 076YVF -Siebe 089YVF -Siebe 156YVF -Siebe 181

6 gedachten over “Alles tegelijk”

  1. Mooi verwoord Els jij doet het echt heel goed en knap.
    Elke keer als ik jouw blog lees staan de tranen in mijn ogen.
    Ook hier maakt het nog steeds veel los.
    Vindt het verduveld knap hoe jij het onder woorden brengt.
    Liefs Tineke

    Like

  2. Dappere lieve Els, bijzonder hoe jij alles op jou maniertje doet, voor jou ook de juiste manier. En daar gaat het om, jou gevoel, jou manier van …. neem de tijd, want rouw is en blijft een bijzondere fase in het leven. Met een lach en met een traan, met goede maar ook mindere dagen, met mooie herinneringen maar ook droevige herinneringen ….. en ik vind dat je het hartstikke goed doet! Lief dat je dit nog delen wilt met ons ….. dikke knuf voor jou en Tijn 😘😘

    Like

  3. Lieve Els! Ik ga niet altijd hier antwoorden, maar meest al liever direct aan jou! Ik heb net met opa deze blog gelezen en het heeft ons toch wel weer enorm geraakt! Ja, lieverd je doet het goed en wat een drukke week heb je achter de rug, en dan met deze warmte en onvoorstelbare hitte van gisteren! Hier was het 41 ½ °C in onze tuin, omdat met de storm verleden jaar alle bomen omgevallen zijn! Ik vind ook al die foto’s mooi en heel erg heftig tegelijk, vooral de laatste foto en die van Egmont aan de Hoef bij Siebe’s afscheid. Het is alle maal wel veel om te verwerken en wij zijn trots op jou, hoe je het voor Tijn maar ook vooral voor jezelf doet! Ik ben ook erg blij, dat er geen druk op jou is, om met een weer te gaan werken! Om een waardevol lid van het team op de meldkamer te zijn en te blijven, moet je zeker eerst al de vele indrukken verwerken , alleen dan lukt het wel weer, om er voor anderen te zijn. Lieve Els, na zo een drukke en hete week, moet je even rust voor jezelf en Tijn inbouwen! Natuurlijk zijn wij ook erg benieuwt naar het fotoboek en vinden het ook erg fijn, dat dat Siebes boek toch goed verkoopt! Voor jou en Tijn ben ik blij dat het niet meer zo heet is !!-Neem voor al de tijd en de rust!!

    Like

  4. Ja Els niets is zo confronterend als met de kleding van je overleden geliefde in je handen te staan en zijn geur te ruiken Goed dat je een setje werkkleding bewaart. Wat je concentratie betreft ja dat gaat een poosje duren maar op een gegeven moment gaat zomaar een uurtje achterelkaar en wordt het langzaam beter maar neem je tijd fijn dat ze op je werk er begrip voor hebben je doet het goed. Knuffel Sylvia

    Like

  5. Lieve Els en Tijn, ook wij lezen je blog nog steeds. Je blog is inderdaad van een hoog schrijversniveau. Je schrijft rechtstreeks uit je hart en dat raakt ons. Vandaar dat ook bij deze blog de tranen bij ons in de ogen tevoorschijn kwamen. Vooral omdat wij nu de foto’s zagen. We konden i.v.m. onze vakantie niet bij de uitvaart zijn en dat voelde toen niet fijn. Inmiddels hebben we uitvoerig met je fantastische schoonouders geluncht en die hebben ons veel meegegeven en verteld over de prachtige ceremonie en de uitvaart van Siebe. Neem je tijd en en doe geen overhaaste dingen.
    Liefs Frans en Marianne
    Velserbroek

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s