Waar ben je?

Waar ben je nu? Ben je nog ergens? Ik vraag het me steeds vaker af en jij bent de enige die het weet.
Eigenlijk geloofde Siebe niet in ‘iets’ na de dood maar de laatste weken hoopte hij daar wel op. Omdat het zo zonde zou zijn als er niets is. Ik snap wel waar het idee vandaan komt dat iemand nog ‘bij’ je is. Siebe is overal maar dat zit hem in herinneringen. Alles wat in huis staat heb ik met Siebe uitgezocht en heeft hij gebruikt. Het verliezen van een geliefde wordt omschreven als amputatie en ik vind dat een mooie vergelijking. Zo ook de vergelijking met fantoompijn, je hebt het idee dat hij er nog is (en dat hij zo de voordeur binnen kan stappen) maar in werkelijkheid is dat niet zo.

Siebe heeft me beloofd om niet te spoken en midden in de nacht met deuren te slaan. Ik ben een beetje angstig geworden door horrorfilms. Hij zei: ‘als je ’s nachts iets hoort dan ben ik het niet. Als het kan dan zal ik overdag van me laten horen als de kamer vol visite zit’. Dat hij dat gezegd heeft geeft me een rustig gevoel ’s nachts. ‘Maar’ grapte Siebe ‘als jij je staat om te kleden en het licht gaat opeens aan, dan ben ik het wel’. Ik kleed me nu dus al een maand om met het licht aan…

Het is vandaag een maand geleden dat Siebe overleed. Een maand vol ups en downs en een maand waarvan ik blij ben dat deze om is. De tweede maand zal iets beter gaan dan de eerste maand en de derde maand zal weer iets beter gaan dan de tweede maand. Zo hoop ik het tenminste. Ik denk steeds vaker terug aan de mooie dingen en minder aan de ziekte. De eerste week was het zwaarst. Alleen thuis komen en van het huis weer een eigen plek maken. Daarbij is er zoveel gebeurd de afgelopen weken, normaal gesproken verwerkten we de heftige dingen samen en vulden we elkaar aan. De euthanasie is een van de heftigste dingen die we samen hebben meegemaakt en het is de eerste gebeurtenis die ik alleen zal moeten verwerken.

Heel langzaam ben ik na een week wat dingen gaan verplaatsen. Alle kaarten, de condoleanceboeken en alles wat met de uitvaart te maken heeft heb ik in dozen gedaan. Doordat het in het zicht stond werd ik er continue mee geconfronteerd en nu kan ik het pakken als ik daar behoefte aan heb. Ik probeer ruimte voor mezelf te maken om thuis ook tot rust te kunnen komen. Alleen Siebe zijn foto kijkt me trots aan vanaf de dressoir kast.

In een vorige blog heb ik geschreven over alle praktische zaken die geregeld moeten worden. Het kost veel energie om daar mee bezig te zijn, afgelopen zondag en maandag was ik moe en futloos. Er kwam niks uit mijn handen. Iedereen lijkt door te gaan met leven en dat is confronterend want ik ben juist druk met de afwikkeling thuis. Vorige week heb ik de rekening van de uitvaart gekregen en dat is iets duurder uitgevallen dan verwacht. Het geeft niet, want het is het dubbel en dwars waard geweest en ik ga het uiteindelijk financieel redden. Maar toch… Veel bekenden stonden dit weekend gezellig op de kermis in Egmond te borrelen (en dat neem ik echt niemand kwalijk). Maar ik ben daar echt nog niet aan toe en het contrast kwam bij mij zondag en maandag hard binnen.

Tijn praat de afgelopen dagen veel over Siebe. Hij vraagt naar papa en dan kijken we samen filmpjes van papa. Siebe kon lekker gek doen met Tijn en het is leuk om te zien dat hij nog steeds in een deuk ligt om Siebe. De heerlijke onbezorgdheid en blijheid van een twee-jarige. Hij maakt van de letter l een n en op dit moment vindt hij alles leuk. Tijn roept de hele dag: ‘dit is neuk’, ‘mama is neuk’, ‘neuke auto’. Hij komt ook steeds met me knuffelen en dan zegt hij: ‘mama is lief, hou van jou’.
Tijn zijn aanwezigheid maakt dat ik de dagen goed door kom. Hij brengt vrolijkheid en regelmaat in de dagen en daar maak ik op dit moment dankbaar gebruik van.

 

12 gedachten over “Waar ben je?”

  1. Ik blijf trouw je blog lezen want wat schrijf je toch mooi. Het raakt mij diep. Heel fijn dat Siebe doorleeft in jullie zoon. Hij houd je op de been.
    Sterkte.

    Linda Reekers
    (Ex-collega PHS)

    Like

  2. Ik blijf diep respect houden hoe je ook hier jezelf doorheen weet te slaan en hoe mooi en vol warmte je het met ons deelt.
    Het leven gaat inderdaad voor iedereen om je heen gewoon door, maar niemand die jouw vergeten is, omdat jij een onuitwisbare indruk hebt gemaakt, net zoals Siebe nooit vergeten zal worden. Sterkte de komende periode.

    Like

  3. Lieve Els,
    Jij doet het echt heel goed en het is echt niet makkelijk.
    De tijd vliegt en het gemis blijft.
    Siebe zit voor altijd in jouw/jullie hart.
    En het zal jou niet verbazen maar ook bij een heleboel andere mensen.
    Jij met al jou liefde en kracht wordt gewaardeerd maar ook zeer zeker van gehouden.
    Dikke knuffel Tineke

    Like

  4. Ja Els, ik snap wat jij bedoelt iedereen zit in een rijdende trein maar jij kan niet instappen
    Dat gaat ook even niet lukken
    Wat jij nu doet is overleven en zorgen dat je verder gaat, maar het liefst zou je in een hoekje zitten met een doek over je hoofd
    Maar gelukkig is er Tijn voor hem ga je verder en dat gaat je lukken en heus Siebe houd vanboven een oogje op je
    En heus je gaat Siebe voelen in je hoofd als het nodig is en dat is niet eng dat is fijn
    Dikke knuffel Sylvia

    Like

  5. ik lees met bewondering voor jou je blog.Wat kan je alles goed verwoorden.
    Wat fijn dat je afleiding van Tijn hebt en dat je kan genieten van jullie jongetje.
    Ik wens jullie heel veel sterkte toe.
    groetjes anneke

    Like

  6. 1 maand….Wat is 1 maand…?
    Het is inderdaad zo “raar”dat de wereld doordraait…en de jouwe staat keihard stil…
    Wat hebben wij een bewondering voor jullie..Maar vooral voor jou!!
    Jij bent het die de kar moet trekken en dat valt niet mee
    Maar wat zal Siebe trots op jullie zijn!!
    In gedachten veel bij jullie 💋
    Liefs Edwin en Maaike

    Like

    1. Wij zijn ervan overtuigd dat er iets is. Wat…. dat weet niemand… maar er is iets. Er komt hopelijk een moment waarop je denkt “JA”. Maar onzekerheid en gemis zal er altijd blijven.
      Wat je nu meemaakt heet “verwerken” (denk ik) lieve, dappere Els. Laat de wereld de wereld en doe je eigen ding. Maar het is, en blijft zwaar klote, en dat zal niet zomaar voorbij zijn. Ook niet na een jaar.
      Maar wat hebben wij een siep resoect voor jou/jullie. 😗

      Like

  7. Wat kan jij mooi 📝 schrijven els. Je geeft op deze manier zo goed weer wat er in jou om gaat. De leegte vult zich met de dagelijkse routine en iedereen jaagt daar door heen. Maar jij zit nog volledig in het jullie proces. Alles om je heen ademt nog siebe. Die nuchtere siebe is echt nog wel bij jullie…. Maar hij heeft beloofd niet te spoken 😂 dat was siebe op en top. Sterkte lieve els

    Like

  8. Wat knap hoe jij doorgaat en de kracht kan vinden. Jullie kleine mannetje zal jou daar in helpen. Het is vreemd te zien dat de wereld doordraait. Ik weet dat jij het gaat redden. Schrijf vooral door, kan ook als therapie werken maar jij bent geboren om te schrijven. Wat kan jij dat mooi. Zal je blijven volgen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s