Mijn woorden voor Siebe

Voor de mensen die mijn woorden voor de uitvaart terug willen lezen. De muziek met foto’s heb ik ook toegevoegd. Het is een kleine samenvatting van onze 10 jaar samen.

Namens mij ook welkom lieve mensen. Wat zijn jullie in grote getale aanwezig en wat zou Siebe trots zijn op jullie aanwezigheid en de prominente rol die de ambulancedienst gekregen heeft.

Nadat Siebe besloten had om voor euthanasie te gaan hebben we nog een prachtige week samen gehad. Siebe kon zijn klachten goed onderdrukken. ’s Middags sliep hij tussen 13:00 en 18:00 maar daardoor kon hij ’s morgens en ’s avonds redelijk zichzelf zijn. Verder dan de bank of het bed kwam hij niet maar vanaf daar kon hij wel een boekje lezen met Tijn of met treinen over de tafel rijden. We hebben samen hele leuke gesprekken gehad. Zoals altijd veel gelachen maar we hebben ook meer gehuild dan we het hele ziekte traject gedaan hebben. Wat ik hierna ga vertellen heb ik geschreven de zaterdag voor Siebe overleed. Ik heb het voorgelezen en wat was Siebe trots. Ontzettend trots dat deze woorden over hem gaan, trots op het leven wat hij gehad heeft, trots op mij en op Tijn. De beelden die jullie na dit woordje gaan zien heb ik de dag voordat hij overleed gemaakt. Ook deze beelden hebben we samen bekeken. Nog meer trots overviel hem, de foto’s die ik uitgezocht had zijn perfect en laten een mooie samenvatting zien van ons leven.

Dit zijn de woorden die ik afgelopen zaterdag met Siebe gedeeld heb:

Lang heb ik getwijfeld over wat ik allemaal wil zeggen tijdens de uitvaart van mijn man. Terwijl ik daar dagen lang over nadacht kwam ik steeds op de opmerkingen van Siebe die hij maakte als hij voor een grote groep moest spreken.
Siebe was daar nooit zenuwachtig voor. Hij zei altijd: ‘ik heb een ervaringsverhaal dus ik kan niks verkeerd zeggen’. Toch ben ik wel een beetje nerveus nu ik zoveel mensen zie, maar met Siebe’s woorden in mijn hoofd is dat een stukje minder.
Hij heeft zich nooit voorbereid voor het spreken op congressen of symposia, hij ging staan en begon te vertellen. Meestal had hij maar een half uur de tijd en lulde hij drie kwartier vol. Want praten ging hem zoals jullie weten heel makkelijk af.

Ik leerde Siebe kennen in 2008 toen ik 17 was en we werden al snel verliefd. We hebben 5 onbezorgde jaren gehad. Ik heb foto’s uitgezocht die jullie zo gaan zien en het valt me op dat we altijd in waren voor gezelligheid, feestjes hebben gehad en drankjes hebben gedronken, jullie zien regelmatig een biertje langs komen op de foto’s.

Onbezorgd totdat Siebe ziek werd en de diagnose kanker kreeg. Vanaf die periode zijn we samen alleen maar sterker geworden. In de afgelopen maanden is wel gebleken hoe sterk, want wat hebben we beleefd samen… Ik weet achteraf soms niet hoe we het gedaan hebben maar het zit in ons beiden om altijd de positieve kant te benadrukken zonder de negatieve buiten te sluiten of weg te stoppen. Het gaat vanzelf, alsof we nooit anders gedaan hebben.

We zijn in hetzelfde vak beland. Siebe wilde al heel lang op de ambulance werken als chauffeur en een jaar later ging ik op de meldkamer werken. We grapten altijd dat ik je niet alleen thuis aanstuurde maar ook op je werk. Ook dit ging vanzelf goed, we hebben het op de juiste manier gescheiden gehouden maar toch alles samen besproken.

Onze liefde werd bezegeld met een prachtige bruiloft. Onze dag was perfect, we hebben zoals op de foto’s te zien, de hele dag gestraald. Jullie horen tijdens de foto’s het nummer Stalhimmel, een muziekstuk wat ik in een orkest heb gespeeld tijdens de eerste periode dat Siebe ziek werd. Op de ochtend voordat hij thuis kwam na de eerste operatie hebben we dit op een concours uitgevoerd. Tijdens de bruiloft hebben we dit nummer laten horen tijdens het zetten van de handtekeningen. We zijn niet zo van teksten in een lied daarom horen jullie vooral instrumentale muziek. Het benadrukt ook Siebe zijn liefde voor de trombone en het spelen bij lamoraal van Egmont.

Een jaar later werd onze liefde nog groter met de geboorte van Tijn. Ons mannetje waar we volop van genieten. Tijn ontwikkelt zich heel goed en we zien onszelf op allerlei manieren terug in hem. De vrolijkheid en het sociale van Siebe, het ondernemende van mij, de bouw en de voeten van Siebe, de ogen en haarkleur van mij. Een mix van ons maar ook echt zichzelf, een eigen uniek persoon. Siebe heeft aan de basis gestaan van Tijn zijn ontwikkeling en we zien dat de basis goed is. Ik zal de opvoeding verder gaan uitbouwen op onze manier. Siebe zal daar altijd een groot onderdeel van blijven, daar zal ik voor zorgen.

Ik ben ongelooflijk trots op de manier waarop we dit hebben kunnen dragen. Zoals ik zei in maart, toen we afscheid aan het nemen waren omdat Siebe’s situatie plots erg verslechterde. Het lijkt wel alsof we (door wat we beiden meegemaakt hebben) gemaakt zijn voor deze situatie, hoe vreselijk verdrietig het ook is.

We hebben hierna nog 3 maanden samen gekregen. Drie maanden waar ik ontzettend dankbaar en blij mee ben maar het was ook een vermoeiende en emotionele tijd. We hebben het uiterste er uit gehaald en ik sta nog steeds achter iedere beslissing die we gemaakt hebben.

Ook achter de beslissing van jou om zelf de regie in handen te houden en voor euthanasie te kiezen. Je kwaliteit was te weinig en je angst voor klachten en verdere achteruitgang te groot. Je was toe aan rust. In maart had je er vrede mee, je voelde je zo slecht dat je toe was aan rust. In april kon je je niet voorstellen dat je op dat punt had gestaan en dat je er opnieuw aan toe kon zijn om te overlijden. Afgelopen week was je er echt aan toe en kreeg je dat verlangen naar rust weer terug.

Lieverd, we hebben alles gezegd en gedaan. Het is zo jammer dat we er niet langer van hebben kunnen genieten. Ik ben vervuld door liefde en trots. Hoe ik het leven verder ga invullen dat zal zich vanzelf wijzen. Ik hoop vooral dat ik deze manier van leven ook alleen door kan zetten. Ik verlies met jou ook een groot deel van mezelf wat ik een nieuwe invulling zal moeten geven. Hoeveel mensen ik ook om me heen heb, ik zal altijd alleen thuis komen en alleen in bed stappen.
Gelukkig ben ik samen met Tijn en blijf ik jou in hem terugzien.

Lieve schat, je hebt er alles aan gedaan en je verdient rust. Mijn hart ligt in duizend stukken maar het is goed zo.

12 gedachten over “Mijn woorden voor Siebe”

  1. Hartverscheurend.
    En tegelijkertijd zo mooi, zo liefdevol en zo vol levenslust.

    Ik wens jou en jullie prachtige mannetje voor nu heel veel sterkte en voor de toekomst alle goeds.

    Respectvolle groet,
    Melanie ☘

    Like

  2. Mooie woorden Els, echt prachtig. Ik had Siebe al lang niet meer gezien maar met alle foto’s kwamen er toch wat herinneringen naar boven van toen hij nog op de hapa werkte en na een uitje met enig bier dan toch door zijn jongere broertje werd opgehaald. Altijd veel gelachen met die man van jou. Ik heb het filmpje van het eerbetoon zaterdag nu al zoveel gezien maar blijf zoveel kippenvel behouden. Ik wens jou en Tijn het allerbeste van de hele wereld toe, je bent een hele sterke vrouw. 🍀

    Liefs Carmen

    Like

  3. Pff ik zit hier met natte ogen. Ja Siebe ik zie hem nog naast mijn vader zitten bij patrimonium. Twee handen op één buik. Mijn vader is er ook niet meer. Siebe heeft net mijn vader een ere plek in de hemel. Kunnen ze samen weer op de trombone… Heel veel sterkte Els. Eric en Ria Keesman..

    Like

  4. Pff ik zit hier met natte ogen. Ja Siebe ik zie hem nog naast mijn vader zitten bij patrimonium. Twee handen op één o. Mijn vader is er ook niet meer. Siebe heeft net mijn vader een ere plek in de hemel. Kunnen ze samen weer op de trombone… Heel veel sterkte Els. Eric en Ria Keesman..

    Like

  5. Ontzettend veel liefde, emotie, trots en verdriet in een mooi verhaal. Veel kracht toegewenst sterkte vrouw en mama! Liefs Florieke

    Like

  6. Els jullie hebben in de 10 jaar samen meer geleeft als menig een in 50 jaar samen en wat een prachtige foto reportage die doet jullie eer aan alle twee. Samen zijn jullie het traject gegaan en jij hebt Siebe zo kunnen steunen dat hij de laatste moeilijke stap ook kon maken jullie loslaten op het moment dat hij niet meer kon. In het volste vertrouwen dat jij de kracht gaat vinden om verder te gaan. Die ga je vinden in Tijn en op onverwachte plekjes. Dikke knuffel Sylvia

    Like

  7. Prachtige woorden Els ..voor jou man Siebe.
    Ook al zullen er moeilijke momenten komen jij gaat het zeker redden met al die fantastische familie en vrienden om je heen..
    Groetjes MARG.

    Like

  8. Wat heb je jullie leven samen prachtig omschreven.en wat een mooie foto,s.
    ik wens jou en Tijn heel veel sterkte.en zoals ik al eerder had geschreven Siebe had geen betere vrouw dan jou kunnen treffen.Je heb een schat aan herinneringen koester ze en geniet van Siebe en jou grootste schat,Tijn.
    Groetjes Anneke

    Like

  9. Wat hebben jullie een verdrietig einde samen op een prachtige manier gecomponeerd en gedirigeerd!
    De herinneringen aan jullie leven samen en met Tijn zullen jou maar ook Siebe’s familie en jou familie de kracht geven om verder te gaan.

    We gunnen jullie al het geluk van de wereld.
    Arjan en Marjolijn Smith
    Amy en Jenna

    Like

  10. Els wat heb je het mooi geschreven, ik wens je heel veel sterkte met jullie kleine Tijn, voor nu en in de toekomst. Veel liefs.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s