Schemertijd

Schemertijd. Zo noemt Siebe de tijd waar we in zitten. Niet licht en niet donker, het zit er tussenin.
Het is inmiddels 5 weken geleden dat Siebe thuis kwam uit het ziekenhuis. Sindsdien leven we met de dag en zelfs op een dag bekijken we per dagdeel hoe het gaat. Als iemand een vraag stelt over volgende week dan moet ik schakelen en dan weet ik echt geen antwoord te geven.

Vorige week werd de hoop om een weekend weg te kunnen met de dag groter en de angst dat het niet door kon gaan werd ook met de dag groter. Pas op vrijdag gaf ik het toe: ‘het is gelukt, we gaan echt weg’. Het weekend ging verbazingwekkend goed en het is vandaag alweer woensdag. Wat gaan de dagen en de weken snel voorbij. Wat wordt ons volgende uitje? Daar gaan we over nadenken.

Tijn is vandaag op het kinderdagverblijf geweest, hij heeft het daar ontzettend naar zijn zin! Hij speelt, kletst en heeft vriendjes waar hij mee rond rent. Bij ons leert hij veel maar het kinderdagverblijf is daar een mooie aanvulling op. Hij komt thuis met allemaal nieuwe woordjes en probeert op zijn manier te vertellen wat hij gedaan heeft.

Wij hebben daardoor even tijd voor onszelf gehad. Siebe is gaan racen en ik heb in bad gezeten en daarna een heel flauw programma gekeken (4uur achter elkaar). We stonden even ‘uit’, even niet nadenken en bezig zijn. Siebe heeft vanmiddag geslapen en toen hij om 15:00 wakker werd zijn we in gesprek geraakt. Die gesprekken zijn trouwens niet te plannen, dat komt zomaar op.
Deze periode voelt zo raar. We waren beiden aan het afscheid toe 6 weken geleden. We zijn heel dankbaar dat we deze tijd nog krijgen maar het is ook eng om te weten dat we nog een keer door gaan maken wat 6 weken geleden ook gebeurd is. Voor Siebe is het heel onwerkelijk dat hij er klaar voor was om te overlijden. Dit kan hij zich nu niet meer voorstellen. De klachten zijn zo goed onder controle dat hij zich niet kan bedenken hoe het is om op het eindpunt te staan en daar vrede mee te hebben. Het gaat onverwacht zo goed, hoe lang zou dit zo door kunnen gaan? Als Siebe zijn klachten al 5 weken stabiel zijn, zou het hierna dan nog 5 weken goed kunnen gaan? De kankercellen groeien in de tussentijd wel door, maar hoe hard en op welke plaats? We willen het niet meer weten, geen ziekenhuisbezoeken maar gebruik maken van de goede momenten.

Gister zijn we op ons werk geweest. Het voelde voor mij zo gek om op de meldkamer rond te lopen. Ik kan me niet voorstellen dat ik nu zou moeten werken Daar heb ik geen ruimte voor in mijn hoofd en ik haak al af als collega’s vertellen over nieuwe code’s en de veranderingen die allemaal gaande zijn vanwege de fusering volgend jaar. Siebe was de laatste jaren 36uur op de ambulancepost en ik 28uur op de meldkamer te vinden. Dat hoorde tot februari helemaal bij ons leven. Nu lijkt dat zo lang geleden.
Siebe ervaart dat anders dan ik. Hij zal niet meer aan het werk gaan en heeft daar in zijn hoofd afscheid van genomen. Ik zal ergens de draad weer moeten oppakken terwijl het voor mij ook voelt alsof mijn leven stopt.
Nouja, zoals jullie lezen: waar we vanmorgen even ‘uit’ stonden, staan we nu weer ‘aan’.

We blijven het voorlopig per dag bekijken, dat bevalt ons prima en daardoor kunnen we nog steeds van de kleine momentjes genieten.

13 gedachten over “Schemertijd”

  1. Wat mooi dat jullie dit zo kunnen verwoorden ik heb diep respect voor jullie
    Gisteren jullie boek binnen gekregen en in een adem gelezen
    Heb sims hardop zitten lachen maar ook behoorlijk moeten slikken
    Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd en doe je moeder de groeten ik ken haar van de boot

    Like

  2. Prachtig geschreven weer! Weet niet goed hoe hierop te reageren.. maar er zijn uiteraard dubbele gevoelens. Geniet van en met elkaar.
    Wij denken aan jullie! 😘

    Like

  3. Wat worden jullie heen en weer geslingerd door het leven. Ik denk elke dag een moment aan jullie.
    Lieve Els, “je zou je het liefst mee willen laten voeren door de golven.”

    Je voelt het zelf aan wanneer je het aan kunt om je werk weer op te pakken en jouw kanjer Siebe en je lieve familie zal jou ook hierin ondersteunen.
    Mijn hoop is dat jullie nog heel lang samen kunnen zijn x

    Like

  4. Hallo Els en Siebe.
    Ik lees de verhalen met stijgende bewondering voor jullie en iedereen om jullie heen. Met geen pen zou ik het zo mooi en echt op papier kunnen krijgen. Ook zou ik het boek heel graag willen hebben en lezen. Door Anneke was ik al een heel klein beetje op de hoogte van wat er speelde, maar door jou levendige verhalen heb ik het gevoel steeds een beetje dichterbij jullie te staan, wat natuurlijk helemaal niet kan. Als ik weer in Nederland ben bestel ik jullie boek direct. Voor nu wens ik jullie nog vee fijne weekenden toe.
    Lieve groet. Wilma de Vos.

    Like

  5. Toppers,

    Wij hebben jullie boek ook ontvangen, onder de indruk en raadt hem iedereen aan die ik ken om hem ook te kopen/lezen. Enjoy all the moments! Denken aan jullie.

    Gr. Jasper en Lisette

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s